No title

Zondag 28 December was het een drukte van belang in het Slochterbos. Er werden bomen versleept met paarden en voor de talrijke bezoekers was er eten en drinken in overvloed. Een ieder die op deze stralende dag als bezoeker of deelnemer deze dag heeft meegemaakt kan weer een leuke ervaring bijschrijven in zijn of haar herinneringenboekje. Huib en Margriet Dekkers (van zorgboederij Dekkersnest) hebben hiervoor veel werk verzet. Van harte bedankt. Ook de directie van de Fraeylemaborg willen we hierbij bedanken voor het beschikbaar stellen van het bos. Er is toch wel enigszins moed voor nodig om zo'n horde paarden toe te laten in je park. Gelukkig verliep alles zeer rustig en waren er geen vervelende voorvallen te bespeuren. Foto's gevraagd. We hebben nog maar een gering aantal foto's van de dag. Als u foto's gemaakt heeft dan heel graag opsturen naar Eite Oosterveld. Ze worden op de site geplaatst. We hebben inmiddels al foto's ontvangen van Jurgen Donker en van Huib en Margriet.

Verslag van een Paard dat een dagje mee mocht naar het Slochterbos:

Mijn naam is Irma van de Polshoeve. Ik woon in Valthermond op de “Lindenhoeve” van Roel en Anja.

Na maanden in de wei gestaan te hebben (en af en toe geoefend te hebben) mocht ik dan deze keer eindelijk mee met de baas. Ik heb hier wel vaak om moeten zeuren. Elke keer zei de baas dat ik mee mocht, maar als het dan zo ver was had hij elke keer wel weer een smoes:

hij moest Huib helpen met Bram en Annie (dit was toch wel de meest gebruikte smoes!); het bos was zo nat; helemaal ploegen in Duitsland; hij moest hand- en span diensten verrichten op de akker van de heemtuin; en, oh ja, die optocht in Zuidwolde – dat was niet vertrouwd dat ik zo ongetraind tussen het publiek door zou lopen (pfff). Zelfs naar Exloo - wat eigenlijk onze thuishaven is - mocht ik niet mee.

Maar deze keer zouden Roos en Johan Huib helpen en dus had de baas geen smoes.

Ik mocht mee!!!

Zaterdags werd ik al een beetje geborsteld en vertroeteld. De baas ging samen met zoon Wout en “baas” Huib naar het Slochterbos om te controleren dan wel te regelen dat er voldoende bomen waren/werden omgezaagd.

Zondagmorgen om 06.30 uur werd ik wakker gemaakt. Ik werd nog een beetje geborsteld en daarna mocht ik meteen eten.

Dit was niet het gebruikelijk ochtendritueel. Ik werd hiervan al een beetje onrustig.

Na de verdere voorbereidingen – de trailer werd buitengezet, zou het dan nu toch gaan gebeuren ….- mocht ik om 09.00 uur in mijn eigen trailer. Yes!

Na een uurtje in de trailer gehobbeld te hebben kwamen we, net achter de vrachtwagen van Huib (waar Bram, Annie, Remco en Onno in stonden), bij het Slochterbos.

Al hinnikend en stampend gaf ik te kennen dat ik uit de trailer wilde en dat mijn baas mij maar meteen moest gaan inspannen. Wout was ook mee.

Hij wilde graag mennen en meehelpen en ik moet zeggen: dat deed hij ook heel goed!

Na ingespannen te zijn, zijn we het bos ingelopen. Er liepen al verschillende mensen om naar ons te kijken hoe wij paarden ons zouden gedragen vandaag. Om 10.15 uur werd de eerste boom aangehaakt. Na een paar bomen gesleept te hebben naar de verzamelplaats mocht ik al even uitrusten. Of eigenlijk: mijn baas moest zo nodig al weer thee drinken (en praten natuurlijk…). Elke keer als mijn baas aangesproken werd (tenminste: zo zei hij het…) door mensen die vragen hadden mocht ik stilstaan of heel rustig doorlopen. Niet dat ik dat nodig had hoor, maar het was wel prettig: ik zweette dan niet zo veel en dan was het ook niet zo koud als ik even stilstond.

Rond 16.00 uur mocht ik stoppen. We zijn toen weer naar mijn trailer gelopen en daar werd ik uitgespannen, kreeg ik een deken om en mocht ik de trailer in. Mijn baas praatte nog even na over de schitterende dag, de vele bomen die er versleept waren, het vele publiek en het grote aantal collega paarden (waarvan zelfs twee uit Duitsland).

Na een rustige terugreis mocht ik in mijn warme stal. Na nog wat gegeten te hebben ben ik heerlijk gaan “dodderen” over een geweldige dag vol nieuwe ervaringen.

De volgende keer mag ik weer mee. Wat zeg ik: de volgende keer gá ik weer mee!